Traveling solo, but never alone…

With worldwoman Harmke

With worldwoman Harmke


English/Español/Deutsch

Ik ben alweer een paar weken onderweg in Argentinië en vind het echt heerlijk… de vrijheid, de prachtige natuur en de leuke mensen die ik overal ontmoet. Ik ben echt aan het genieten.

Ik vond het natuurlijk best spannend. Hoewel ik al heel veel gereisd en gezien heb van de wereld, was dit voor mijn gevoel mijn eerste ‘echte’ reis. Eerder was ik toch wel vaak in het gezelschap van iemand en nu ben ik echt helemaal op mezelf aan gewezen. En het gaat prima! Want zoals je wel vaker hoort, als je alleen op stap bent, ben je helemaal niet zo alleen. Het begon al in de bus van Buenos Aires naar Salta. Een blonde meid die alleen op reis is, vonden de andere passagiers toch wel interessant. Gelijk goed voor mijn Spaans, want de mensen hier spreken bijna geen Engels. Ik dronk gezellig maté (typisch Argentijns drankje, soort thee) mee in de bus en kletste wat over koetjes en kalfjes. Mijn ‘buurmannen’ in de bus gingen er een stad voor mij uit en voor ze uitstapten kreeg ik nog een dikke knuffel en wat tips mee (ze hadden mijn vader kunnen zijn en zo bekommerden ze zich ook over mij)…

Een paar uur later kwam ik in Salta aan waar ik een hostel geboekt had. Ik ging mijn eerste nachtje ‘alleen op reis’ maar even voor safe en koos voor een vrouwen dorm. Toen ik eenmaal opgefrist en omgekleed de kamer uitkwam, werd ik een soort van opgewacht door vijf mannen. Ze begonnen gezellig te kletsen en ik dacht dat het gasten waren. Het bleek dat ze allemaal in het hostel werkten en van de rustige dag aan het genieten waren. Eén van de jongens was vrij en vroeg of ik mee de stad in wilde om wat te eten. Prima natuurlijk, samen is net zo leuk! Dat eten kwam er niet echt van, want we hebben echt een paar uur door de stad geslenterd. Toen we uren later terug kwamen ging hij de keuken in om wat lekkers te koken (ja, als ze dat aanbieden zeg ik natuurlijk geen nee) en kletste ik met de rest bij. Wat een heerlijkheid…

With Nany, one of the guys who works in the hostel in Salta

With Nany, one of the guys who works in the hostel in Salta

Eenmaal in mijn geliefde dorpje Purmamarca, was ik ook niet meer alleen. Het was superdruk (bijna carnaval, had ik helemaal niet rekening mee gehouden) en nadat ik een hostel had gevonden en aan het genieten was van de gezelligheid op het pleintje in het dorp, kwam ik voor ongeveer de 10e keer dezelfde jongen tegen. Tijd om te kletsen. We bleken dezelfde ideeën te hebben om te gaan doen, dus zijn gezellig een paar dagen op stap gegaan totdat hij weer terug naar Buenos Aires moest (het lijkt nu alsof ik alleen maar met mannen op stap ben, maar dat wordt later wel weer anders hoor…). De dag dat hij weer vertrok naar Buenos Aires, wilde ik weer terug naar Purmamarca. Ik vond dat zo’n mooi dorpje en waar ik die dag verbleef was het echt megadruk vanwege carnaval en waren de prijzen ruim verdubbeld. Toch was het niet zo makkelijk om terug te gaan naar dat leuke dorpje. Er reden bijna geen bussen die kant op vanwege carnaval. Toch probeerde ik het. Eerst maar een bus naar Tilcara. Van daaruit zou er vast wel weer een bus rijden. Nou… bijna niet. Ik kon echt uren wachten. Dat heb ik niet gedaan (ik ben echt zo ongeduldig, wachten is niet op mijn lijf geschreven), maar heb m’n tassen bij een winkeltje achtergelaten en ben even het dorp in gegaan. Het was overigens overal carnaval, dus super gezellig. Na een paar uur heb ik mijn tassen weer opgepikt en ben ik naar de hoofdweg gelopen waar vast wel bussen zouden komen. Daar aangekomen hoorde ik wel tijden, maar ik kreeg maar geen hoogte op welke plek en de tijden waren ook veranderd ten opzichte van die ochtend. Ik ben maar wat gaan lopen en bussen die langskwamen gaan vragen of ze mijn kant op gingen. Op een gegeven moment had ik beet. Het was een bus die eigenlijk geen dienst meer had, maar mij wel wilde droppen op 3 km afstand van de plaats van bestemming. 3 km in de zon lopen kon ik nog wel aan. Ik was zo blij! De chauffeur kletste me de oren van mijn kop en wilde nog graag even een foto van mij en de bus nadat ik uitgestapt was. Komisch. Vervolgens wilde ik aan mijn 3 km toch beginnen, maar ik had geluk. Zag ik in de verte allemaal travelers met backpack op de rug zwoegen door de zon, ik kon een bus in stappen die net voor bij kwam. Weer een geluksmomentje. Ik stapte gelijk met een stelletje in de bus die nog wel een tent voor me over hadden, voor het geval ik niet een plekje in een hostel kon vinden. Nou ben ik niet echt een camping meisje en al helemaal niet als het regent. En het regende veel daar in het noorden (overdag super heet, in de nacht heel veel regen… dat heb je tijdens het regenseizoen wat ik natuurlijk weer eens niet wist… ik dacht alleen maar aan zomer aan de andere kant van de wereld ;)…). In Purmamarca ging ik terug naar mijn ‘oude’ hostel en daar was eigenlijk geen plek. Maar m’n gevoel zei dat er nergens plek was. Toch was de eigenaar wel zo aardig dat ik wel ergens op de grond mocht liggen als de meiden het ook goed zouden vinden (de jongens zouden het wel goed vinden). Na een uur waren die meiden nog niet in het hostel geweest dus zei de eigenaar “kom, je mag daar wel slapen”. Hij gaf me twee hele dikke dekens mee en daar probeerde ik een bedje mee te maken. Alles beter dan de tent (die nacht heeft het echt ontzettend hard geregend… nou echt, dan lig ik liever op de grond dan in het aangeboden tentje hoor)!

With Juan at Salines Grandes

With Juan at Salines Grandes

Eenmaal verzekerd van mijn plekje, ben ik het feestgedruis maar in gegaan. Daar was ik al snel de klos… ik had in Nederland nog nooit carnaval gevierd, maar hier in het noorden van Argentinië gaat het er toch wat anders aan toe heb ik het idee. Er wordt flink met ‘sneeuw’ rond gespoten en vervolgens volgt bloem en confetti. Als blonde moet je er helemaal aan geloven en al snel doken er vijf mensen op mij af. Binnen een minuut zag ik eruit als een sneeuwpop en wilden omstanders graag met me op de foto… tja.

Carnaval!

Carnaval!

Toch was het super gezellig. Zo werd ik al snel van de straat geplukt toen iemand hoorde dat ik alleen was. Dat kon natuurlijk niet. Eenmaal aangekomen op een feestje zag ik nog twee gezellige Nederlanders onder de bloem en confetti.. Wat hebben we gelachen en ’s avonds een heerlijk hapje gegeten onder het genot van traditionele dans en muziek.

 

With Sabine and Pieter from the Netherlands

With Sabine and Pieter from the Netherlands

Ik zag er nog steeds niet uit en had zin om me even lekker te douchen. In het hostel ontmoette ik vervolgens een groep die die avond op zou treden in de plaatselijke bar (wat op hetzelfde terrein als het hostel lag) en gelijk vroegen of ik ook kwam. Na een koude douche (tja… het is niet altijd rozengeur en maneschijn) genoot ik van live muziek van Limardos en Matrarock en ben ik daarna met de hele groep tot een uurtje of zes in de morgen gaan dansen. Slapen op de grond ging daarna redelijk, want eenmaal in de kamer was ik niet de enige die op de grond wilde slapen. Iemand had mijn plekje al in beslag genomen maar had er een matje + slaapzak bij afgeleverd. Toen ze merkten dat het mijn plekje was, mocht ik er lekker gaan liggen… toch wel iets beter met slaapzak en een matje. Al snel viel ik in slaap en de volgende dag had ik weer gewoon een bed.

Na het carnaval in het noorden was het weer tijd voor wat nieuws. Ik wilde bijna naar Bolivia gaan, maar dat bewaar ik voor een ander keertje. Argentinië is super groot en ik heb nog lang niet alles gezien! Eerst vertrok ik weer naar Salta van waaruit ik een tour naar Cafayate deed. Er zaten in het busje nog twee meiden die alleen op reis waren, dus al snel gingen we met z’n drieën op pad. We hebben heerlijke wijntjes tijdens een wijntour gedronken (en geproefd) en gingen daarna het gezellige Cafayate in (dit dorpje is echt een aanrader… gezellig pleintje en veel creatieve winkeltjes!).

 

With Caroline en Mila in Cafayate :)

With Caroline en Mila in Cafayate :)

Na Salta en het noorden was het tijd voor Mendoza… een wijnstreek in het westen van het land. Ik zit al een tijdje in een ‘wereldvrouwen’ groep op Facebook (een groep van ruim 5000 Nederlandse vrouwen die over de hele wereld wonen en allemaal tips, leuke verhalen en foto’s met elkaar uitwisselen) en ik had laatst gevraagd of er nog wereldvrouwen op mijn route woonden… en ja hoor, daar was Harmke! Een super leuke meid bij wie ik wel langs mocht komen. Super leuk, een soort couchsurfing via Facebook. We hebben samen een wijntour gedaan, zijn naar de thermen geweest en ik heb veel tips gekregen wat te doen in de omgeving. In de zomer wil ze graag naar Ibiza, dus dan mag ze gezellig bij mij slapen (want ja… ik heb een prachtig mooi plekje gevonden voor komende zomer! Super blij!!!).

 

Winetour with Harmke

Winetour with Harmke

Na een paar dagen Nederlands te hebben gesproken (ik weet het, niet goed voor mijn Spaans…), ga ik vandaag weer door naar het zuiden. Ik ben benieuwd wat Bariloche en omgeving te bieden heeft!

I’m on my way… and love it!

Reacties

Reacties

Ria - Very Fairia

3 Comments

    • Ja het is hier prachtig… alsof ik in het Zwitserland van Argentinië ben 😉 Toch blijft het noorden mijn favoriet. Compleet andere wereld. Ik ga vanavond richting de pinguïns. Ben benieuwd! Jij ook nog goede reis (als je nog onderweg bent).

      • “Die “andere” Mutter ist eine Hexe, ein böser Geist, was auch immer, alle anderen sind ihre Schöpfung. Was genau sie ist, ist für diese Art von Film in etwa so wichtig wie für “Nightmare on Elm Street” die Frage, warum gerade ein toter Kindermörder in anderer Leute Träume einbrechen ka2.&n#82n1;Für schlechte Filme… ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *