Solliciteren op Ibiza…

Ik was de afgelopen anderhalve week op Ibiza. Aan het genieten. Maar stiekem ook een beetje aan het solliciteren…

pou

Vlakbij Pou de Lleo… één van mijn favoriete strandjes op Ibiza.

Eigenlijk was het idee dat ik komende zomer als hoedenmaakster aan de slag zou gaan… nou ja, als de hulp van een hoedenmaakster. Ik had met de hoedenmaakster afgesproken op één van de grootste markten van Ibiza om te kijken of er een klik was. Eenmaal daar, bleek dat ze al voorzien was! Nou ja, dan maar op zoek naar iets anders. En dat ging net iets anders dan hoe ik het in Nederland gewend ben…

Ik liep een rondje (of liever gezegd: een hele grote ronde!) over de markt om te kijken wat me aansprak en wat goed voelde… de eerste vrouw die ik aansprak verkocht bloemenkransen. Ik had haar al vaker op markten zien staan en het leek me een leuke vrouw om mee te werken (het gevoel op Ibiza – of eigenlijk overal – is heel belangrijk!). Ze kon alleen maar Spaans dus verwees ze me naar haar man. We begonnen te kletsen en wat bleek? Hij heeft een aantal jaar in hetzelfde dorpje gewoond als waar ik nu woon. Een kippenvel momentje bij 35 graden Celsius. Het was een lieve man en hoewel ze me geen werk konden bieden, had ik wel weer tips meegekregen.
markt

Een dag later ging ik de oude stad in. Boetiekjes bezoeken. Ook daar kwam ik weer van alles te weten. Wat je wel en niet moet doen, waar je wel en niet moet werken. Werk is er genoeg, maar het party gedeelte trekt mij niet. Voelt niet goed. Ook al kreeg ik er een baan aangeboden waar ik meteen kon beginnen, het voelde niet goed. Mijn gevoel zei dat er wel iets op mijn pad zou komen wat wel goed zou voelen…

Ik had geen stress… hoe fijn is dat! Weten dat je over 2 weken niets meer hebt aan vastigheid en toch voelen dat het goed komt. Heerlijk. Ik heb echt genoten. Want wat ook nog eens zo leuk was, is dat er een dag nadat ik was aangekomen, een Nederlandse vrouw in dezelfde finca ging genieten van Ibiza. En dat hebben we eigenlijk samen gedaan. Heerlijk toeren in onze oude barrels door de glooiende heuvels van Ibiza. Geheime strandjes opgezocht. Erachter komen dat we echte berggeitjes waren. We bleken beide namelijk toppers in klimmen en hadden de ‘zwaarste klimtocht’ volgens het boek secret beaches in slechts 20 minuten gedaan… en dat terwijl we de dag ervoor 3 mensen waren tegengekomen die er 2 uur over hadden gedaan. Wat er voor stond aan tijd weet ik niet, maar we hadden het volgens ervaringsdeskundigen zeker snel gedaan. Echt, wij hebben zoveel lol gehad… ik zit hier glimlachend achter de laptop met alle komische situaties langskomend in mijn gedachten; krom liggen van het lachen om een rare vrouw met tig honden bij een eng strandje, een trillende stilstaande auto zonder daar een reden voor te hebben, diezelfde rare (oudere) vrouw van hiervoor in een monokini vol kralen tegenkomen op het strand van Benirras poserend als een volleerd model. Echt, je had er bij moeten zijn. Irene, bij deze nogmaals bedankt :)

Irene

Hier pakt Irene haar rustmomentje in/op/bij Atlantis… en ik maar zoeken waar ze was ;)

Ik was dus volop aan het vakantie vieren. En die baan kwam er in één van mijn laatste dagen op het eiland. Ik ga de eerste tijd namelijk aan de slag bij een hele lieve Amerikaanse familie die op één van de mooiste plekjes van het eiland woont. Als soort au-pair… Daarnaast heb ik nog ergens anders connecties waar ik wellicht parttime als feathergirl aan de slag ga. Genoeg leuke vooruitzichten. En, mijn lieve konijntje Lulu gaat mee!

Inmiddels ben ik weer in Nederland. Om de laatste dingen te regelen, te verhuizen en om volgende week mijn werk goed te kunnen afsluiten. In juni is het zover. Dan ga ik mijn hart volgen…

Liefs Ria

Lol

Niet de beste positie en beste foto, maar dit laat wel zien hoeveel lol ik heb gehad…

Reacties

Reacties

Ria - Very Fairia