Roadtrip… van Nederland naar España!

Het lijkt alsof ik alweer weken op Ibiza zit, maar eigenlijk ben ik nog maar net aangekomen. Tijd om jullie te laten weten hoe de reis verliep…

In hartje Barcelona...

In hartje Barcelona…

… en hoe ik mij klaarmaakte voor de reis. Ik had namelijk ook nog een huisje leeg te maken, was nog gewoon aan het werk tot en met de vrijdag voor ik vertrok en wilde ook nog gedag zeggen tegen iedereen.

Het was allemaal een beetje hectisch. En chaotisch. Ik ben namelijk niet zo goed in verhuizen. Als verzamelaar van prullaria had ik behoorlijk wat dingetjes op te ruimen. Daarnaast bewaar ik alles wat ik moet doen graag tot het eind (want onder druk kan ik beter werken), maar kom ik altijd weer tot de conclusie dat ik beter eerder had kunnen beginnen.

Eén ding werd gelukkig al voor me opgelost… het ‘afscheidsfeestje’ voor familie en vrienden. Onverwacht zaten ze allemaal voor mij klaar bij mijn ouders. Wat een verrassing! Hoefde ik me daar in ieder geval niet meer druk over te maken. Zo zie je maar weer, wanneer je vraagt aan het universum ‘hoe en wanneer zal ik mijn afscheidsfeestje organiseren’, komt het vanzelf naar je toe. En dat was wat ik die ochtend gedaan had…

IMG_20150523_213419

Wat ook leuk was is dat ik een prachtige bos pioenrozen kreeg van een onbekende… Hij had gehoord dat ik alles had opgezegd in Nederland om mijn hart te gaan volgen. Hij vond dat zo mooi dat ik een bos bloemen van hem kreeg. Heerlijk om te horen dat ik mensen kan inspireren met het volgen van mijn hart ♡.

IMG_20150525_143406

In die week erna stond het in het teken van opruimen, werk overdragen, verhuizen en klaarmaken voor de reis. Het was even doorzetten, maar maandagochtend 1 juni om half vijf was het dan zover en zat ik in de auto. Op weg naar Montpellier…

Muziekje aan en gaan… In Nederland heb ik vaak Q-Music aanstaan, dus ook deze ochtend. Elke ochtend vragen ze aan ‘de club van wakkere mensen’ wat ze aan het doen zijn. Ik stuurde een berichtje en voor ik het wist zat ik in de uitzending. Super leuk!

Eenmaal de grens over zette ik het internet uit… hopelijk zou Google maps het volhouden tot Montpellier. Ik had geweigerd een navigatiesysteem aan te schaffen, want ik vond het te duur en ik gebruik het nooit. Een app op mijn telefoon was ook een optie geweest, maar ik had geen ruimte meer en geen tijd genomen om de telefoon leeg te gooien. Al met al ging het prima. Tot ik erachter kwam dat er in België bijna geen benzinestations te vinden zijn langs de snelweg en mijn tank op een gegeven moment toch echt leeg was. Ik besloot maar een random afslag te nemen in de hoop dat er in de buurt een tankstation zou zijn. Ik was de snelweg nog niet af of het (enigszins) bekende geluidje — piep piep – u moet nu tanken – piep piep — ten gehore kwam. Had ik weer. Gelukkig vond ik vrij snel daarna een  tankstation. Google maps besloot me daarna niet over een A-weg te leiden, maar een N-weg. Nou ja,, ook best leuk. Ik ben er een klein stukje door omgereden, maar het was een leuke route.

Ik was natuurlijk niet alleen op weg, ook Lulu was mee. Ze vond het allemaal wel prima. Sprong af en toe uit haar mandje, keek wat om zich heen en had naar mijn idee nergens last van.

Lulu aan het relaxen in Montpellier...

Lulu aan het relaxen in Montpellier…

Eind van de middag kwam ik aan op mijn eindbestemming voor die dag: Montpellier. Natuurlijk besloot Google ermee te stoppen op het moment dat ik de snelweg afreed… Gelukkig was het allemaal makkelijk te vinden en voor ik het wist zat ik gezellig te kletsen met familie, huppelde Lulu over het dakterras en genoot ik van een lekkere, Afrikaanse maaltijd.

Montpellier

Montpellier

De volgende dag hoefde ik nog maar een paar uurtjes richting Barcelona te rijden. De boot zou eind van de avond vertrekken en ik moest er uiterlijk half negen zijn. Prima te doen. Half vier reed ik Montpellier uit en het ging allemaal gemoedelijk. Lulu besloot onderweg uit haar mandje te springen en op een onmogelijke plek te gaan zitten, waarbij ze uit de auto zou vallen als de deur plotseling open zou gaan. Iets wat natuurlijk niet zou gebeuren, maar even voor het idee… Nadat ik haar weer terug in haar mandje had, gingen we bijna de grens over. Op de één of andere manier was kreeg ik bij de grens flashbacks naar mijn roadtrip door Mexico, want ook bij de Spaanse grens stond er aardig wat politie met grote geweren. Toch een beetje angstaanjagend. Ik wilde niet dat ze moeilijk gingen doen om Lulu, dus dekentje erover, lief lachen en tadaaa… ik was in Spanje!

Eenmaal in Spanje was ik zo in Barcelona. Ik moest een terminal bij de haven in het centrum van de stad hebben, maar had geen flauw idee welke terminal. Ik vroeg iemand die in de haven werkte waar ik moest zijn. Ik reed er heen (over te drukke rotondes en vreemde weggetjes), maar toen ik er aankwam bleek dat het wel de terminal van de bootmaatschappij was, maar niet die voor de boot naar Ibiza. Ik werd teruggestuurd naar hartje centrum, bleek dat ik zo ongeveer moest zijn op de plek waar ik de weg vroeg!!! Maar goed… Een extra rondje rotonde kon ik er nog wel bij hebben. Wat ik trouwens niet snap is waarom het handig is om met minstens vijf rijen dik over een rotonde te rijden… ik ben dan toch snel geneigd de buitenste ring te pakken. Wat ik overigens maar niet deed want die hete Spanjaarden rijden je dan zo de rotonde af.

Eenmaal goed en wel aangekomen, was ik toch best een beetje trots op mezelf. Stond ik daar midden in het centrum van Barcelona klaar om de boot naar Ibiza te pakken. Ik heb ooit autorijd-angst gehad en had nooit van mezelf verwacht dat ik dit zou kunnen.

De nachtboot was redelijk rustig en dus kon ik heerlijk slapen… Lulu zat in het mandje naast me op de grond en voor we het wisten kwam de zon al weer op en Ibiza in zicht… rond acht uur stond ik voor het hek. Aangekomen in het paradijs…

Liefs Ria

DSCN2134

Reacties

Reacties

Ria - Very Fairia