I’m a farmersgirl…


 … and I’m proud of it! En toch… voel ik me soms minder. Minder dan iemand uit de stad of ‘uit het westen’. Heb ik het gevoel dat ik moet bewijzen dat plattelandsmeisjes ook leuk en slim kunnen zijn. Dat we wereldwijs zijn, meer weten dat je denkt en we ook heel hip (of wat dan ook) kunnen zijn. Het is een gevoel wat natuurlijk nergens op slaat. Toch heb ik het af en toe nog steeds, hoewel het al veel minder is dan zo’n tien jaar terug. En dus schrijf ik het maar even van me af.

Het rare is, is dat het gevoel alleen bij me naar boven komt als ik in gesprek ben met een vrouw. Een vrouw uit de stad, en alleen bij vrouwen uit Nederland. Dat ik het niet bij mannen hebt, komt omdat de mannen het eigenlijk altijd wel leuk vinden. Meer geïnteresseerd zijn. En volgens mij ook veel minder oordelend naar elkaar en een ander zijn. Misschien willen ze gewoon graag een keer trekker (geen tractor hè!) rijden. Weet ik veel.

Waarom ik het ‘minderwaardigheidsgevoel’ (want zo zou je het wel kunnen omschrijven) wel bij vrouwen heb, is moeilijk te omschrijven. Het is een gevoel. Alsof ik met 2-0 achterstand in een gesprek begin en pas na vijf minuten, een uur, een week of whatever – hangt helemaal van de situatie en de persoon af – op gelijkspel met mijn gesprekspartner zit. Hoe die andere persoon daar nou echt in staat, weet ik vaak helemaal niet. Want voelt iemand zich uit de stad ook echt meer dan iemand van het platteland? Soms wel natuurlijk, anders zou ik dit gevoel niet hebben. Je hoort het ze ook wel eens zeggen. Letterlijk. Dat ze op het platteland veel minder goed geschoold zijn bijvoorbeeld. Toch wil ik nu wel eens van dat gevoel af. Ik ben namelijk helemaal niets minder dan iemand uit de stad. Helemaal niets. Zo liep ik op mijn 20e al met mijn HBO-papiertje op zak, praat ik accentloos Nederlands (wat natuurlijk niet voorkomt op het platteland 😉 ), reis ik in mijn eentje de wereld rond, weet ik me prima te vermaken in een stad als Buenos Aires en ga ik me nu vooral niet meer bewijzen dat ik niets minder ben, omdat dat niet hoeft. En het ook niet zo is.

We zijn gewoon verschillend. Hebben een andere achtergrond. Wat juist super leuk is en voor heel veel gespreksstof kan zorgen. Waar we juist ook weer heel veel van kunnen leren. Ook praktisch gezien. Inparkeren op de boerderij is bijvoorbeeld wel iets anders dan hutjemutje op elkaar geparkeerd staan in de stad. En van dat gebekte kan ik soms ook wel wat leren…

Ik ben nu wel heel nieuwsgierig wat jij als ‘stadse’ zo leuk vindt aan een plattelandsmeisje. En aan de plattelandsmeisjes… wat vinden jullie zo leuk aan die stadse vrouwen? Mannen mogen trouwens ook reageren! :)

kip farmersgirl

Op Ibiza met één van mijn kuikens, 2016.

 

Reacties

Reacties

Ria - Very Fairia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *