Back home…

DSCN7444

Ik moest natuurlijk wel even genieten van de sneeuw die was gevallen vlak nadat ik weer in Nederland was…


English/Español/Deutsch

En dan ben ik alweer bijna twee weken thuis… nou ja, thuis. Ik voel me hier in Nederland eigenlijk nergens echt thuis. Heb niet echt m’n eigen plekje hier wat natuurlijk ook mee speelt. Leef een beetje overal. Slaap dan weer op de boerderij, dan weer bij één van m’n zussen.

Voorheen had ik dat eigenlijk nooit. Als ik op reis was geweest en ik kwam weer thuis, was ik gelijk ‘binnen’. Ging vaak ook meteen weer aan het werk en zat dan gelijk in de flow van het werkende leventje. Nagenieten deed ik dus niet echt. Net als dat ik niet echt kan genieten van de voorpret (heb ik nog steeds). Als ik ergens heen wil, wil ik daar het liefst meteen heen en kan ik moeilijk wachten. Heeft misschien ook wel met mijn ongeduldige karakter te maken. Andersom trouwens ook. Ik hoef nooit echt te wennen aan een land. Ben er meteen, hoef vrijwel niet te acclimatiseren en ga meteen mee in de flow van het land. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik soms best jaloers kan zijn op mensen die enorm kunnen genieten van voorpret. Als ze bijvoorbeeld in november iets hebben geboekt voor in mei. Oooh, echt. Ik vind dat verschrikkelijk. Alsof ik bang ben om andere dingen te missen als ik nu al iets boek voor over een half jaar. Ik boek ook vaak pas een maand van tevoren. Soms een keer twee maanden van tevoren, maar dan ben ik voor mezelf echt heel gepland bezig en er heel zeker van dat ik er heen wil.

Het voelt eigenlijk alsof ik uit een winterdip moet komen terwijl ik geen winter heb gehad. Ik denk dat heel veel reizigers het wel kennen. Heb je heel veel dingen meegemaakt in korte tijd, kom je thuis en blijkt dat het leventje hier in een andere versnelling is doorgegaan. ‘Zij’ zitten gewoon in de flow van het (voor mij) ‘normale’ leventje, terwijl ik nog vol zit van mijn avonturen. Als ik nu nadenk wat ik de afgelopen twee weken heb meegemaakt in vergelijking met twee van mijn weken in Argentinië is dat natuurlijk helemaal niets.

 

Lola de Lama, vanuit Argentinië mee naar Nederland gekomen en zal me vergezellen in het volgen van mijn hart...

Lola de Lama, zij gaat met mij mee op reis :)

Gelukkig ga ik weer bijna naar Ibiza. Het eiland waar ik me wel echt thuis voel. Het is nu bijna twee jaar geleden dat ik er voor het eerst naar toe ging. In mei 2014. Wat vond ik het heerlijk. Ik vond het zo fijn dat ik er in september van dat jaar weer naar toe ging. En weer was ik verliefd. Toen ik afgelopen jaar een vriendin in Nieuw Zeeland bezocht, begon het toch wel te kriebelen. Te kriebelen om ook het roer om te gooien. Voor ik dat deed, had ik in maart alweer tickets naar Ibiza geboekt voor mei (jaaaa, twee maanden van te voren, maar dat durfde ik aan bij dit prachtige eiland). Achteraf kwam het prima uit, want in die vakantie regelde ik mijn eerste baantje op het eiland. En in juni zat ik er dan echt…

Wat mij zo verliefd maakt op Ibiza? En waarom ik me er  zo thuis voel? Het is denk ik alles bij elkaar. Het rode zand (love it), de sfeer, alle verschillende culturen op dat toch wel kleine eiland, een positieve vibe, overzichtelijk, niet te ver van Nederland, jezelf kunnen zijn zonder dat er ook maar op of om wordt gekeken, het klimaat en het voelt gewoon goed, fijn. En gevoel is heel belangrijk.

 

Op mijn favoriete strandje, tijdens mijn eerste vakantie op Ibiza...

Op mijn favoriete strandje, tijdens mijn eerste vakantie op Ibiza…

Nu hoor ik jullie denken, waarom ga je dan niet meteen naar dat eiland? Nou… ik kan natuurlijk niet alleen maar vakantie vieren. Ik hoef eind april pas weer aan de slag en voor die tijd kan ik op dit moment nog niet rondkomen van mijn eigen dingetjes. Dat is uiteindelijk wel mijn droom (en doel), maar omdat het seizoen nog niet begonnen is wordt het lastig om dat nu op te starten. Komt vanzelf. En tot die tijd geniet ik gewoon even van mijn lieve kleine neefjes, familie en vrienden. Want dat ik nu iets langer hier blijf, geeft me ook wat rust om iedereen nog even te zien. En kan ik hier gewoon even werken. Drie dagen nadat ik thuis was gekomen, stond ik alweer vrolijk drankjes uit te delen in een jarige Ikea. Al dat reizen gaat namelijk niet vanzelf 😉

Misschien lazen de eerste regels van deze blog een beetje negatief… maar dat wil ik echt voorkomen. Ik wil graag positief blijven en ik ben ook van mening dat als je het anders wilt, dat vanuit je zelf moet komen. Als ik in een dip zit, ben ik ook zelf diegene die uit die dip moet komen. Vind ik het ergens niet leuk, dan kun je dat blijven zeggen of zorgen dat je het leuk gaat maken. Dus vanaf nu vind ik het gewoon heerlijk in Nederland 😉 Ook al is het hier erg koud (voor mij), ook hier kun je lekker de natuur in gaan en mooie dingen zien. Zo stond ik afgelopen weekend oog in oog met een wilde stier. Wildlife, dat wat ik altijd zo mooi vind op reis. Wat dus ook gewoon kan in Nederland. Een beetje eng was het natuurlijk wel, maar het was een prachtig gezicht.

De komende tijd ga ik weer volop schrijven, want ook al heb ik twee weken niets van me laten horen, er is genoeg inspiratie om met jullie te delen!

Dikke kus

DSCN7636[2]

Oog in oog met een wilde stier in het Drents Friese Wold


Reacties

Reacties

Ria - Very Fairia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *